Maximes Obsessie is een introspectieve roman

Deze post delen?

Deze roman vertelt het verhaal van Maxime, een kunstenaar die met zichzelf in de knoop ligt. Na een succesvolle carrière in de schilderkunst trekt hij zich terug in een verwilderd bos. Een dubbele caravan is zijn thuis. De boshut is samen met zijn (ingebeelde?) figuranten het toneel voor zijn fantasieën. Volgens mij zijn dit obsessieve en dwangmatige handelingen, die de orde in Maximes geest herstellen. Speelt het verhaal zich af in dit afgelegen bos? Of ben ik verdwaald in Maximes hoofd?

Ik ben ongelofelijke fan van de beschrijvingen van de psychische kwetsbaarheden. De dwanggedachten, intrusies, obsessies en zoveel meer worden door de auteur bijzonder knap onder woorden gebracht. Dit is een prachtig staaltje:
“Jij weet beter dan wie ook dat er een heel scala aan mogelijkheden bestaat om met de werkelijkheid  om te gaan: van het angstvallig aanschurken tegen de feitelijke realiteit tot en met romantische waanbeelden die de werkelijkheid buitensluiten.”

Robert Devriendt geeft de gedachten en de motieven achter de gebeurtenissen weer. Dit beeldrijk en kunstzinnig boek krijgt voor mij een maatschappelijke waarde. De openhartigheid en eigenzinnigheid tillen het tot op het niveau van een introspectieve roman.

Maximes Obsessie is een spannend en integrerend verhaal. De vreemde geluiden, schoten, indringers, brandstichting houden mijn aandacht scherp. De auteur sleurt mij mee in het plot, spannende scenes op een op het eerste gezicht een rustige locatie. Het domein, de achtergrondgeluiden, de fauna en flora zijn zo omschreven dat ik er echt bij ben. Ik heb het gevoel dat iedere scène op doek geschilderd kan worden. Hierin ontmoet ik ontegensprekelijk de beeldkunstenaar die Robert Devriendt is.

Jonathan Jetten
@meesterdagdromer
Juni 2021

Geef een antwoord